Okres przedwojenny jak i interwał 1950-1975 w pomiarze ręcznym charakteryzuje w pierwszej fazie jednostajna wyraźna poprawa (obniżanie się średniej ruchomej dla 10 zawodników). Następnie w okresie do 1939 średnia ta stabilizuje się, a w latach 1964-1975 dynamika poprawy wyników jest wolniejsza, jednakże poziom tej konkurencji cały czas polepsza się. Analogicznie wygląda sytuacja dla średniej z czasów 20 zawodników w latach 1950-1975.
Dla pomiarów z dokładnością 0.01s po stabilnym wzrastaniu poziomu do roku 1989, w pierwszej połowie lat 90. Następuje wyraźny regres poziomu tej konkurencji. W dalszej kolejności mamy do czynienia z okresami spadku i wzrostu poziomu, ale o mniejszej amplitudzie. Wzrost poziomu dotyczy okresów 1996-2002 i 2008-2016. Obecnie od prawie dekady poziom 400 m przez płotki słabnie, ale nie osiąga tak niskich wartości jak w pierwszej połowie lat 90. W latach 2001-2005 średnia dla top 10 była najlepsza w historii tej konkurencji.
W okresie pomiarów ręcznych najlepszy wynik 10. zawodnika uzyskano w 1971 roku (51.8), a 20 i 30. płotkarza w ostatnim roku tych pomiarów. W pomiarach elektronicznych najlepszy wynik na pozycji dziesiątej to 51.67 z 2013 roku. Dla pozycji 20 i 30 to początek i połowa lat 80.