W latach 1920-1976 obowiązywał w Polsce pomiar z dokładnością do 0.1s. Począwszy od roku 1977 wyniki przedstawiano wyłącznie na podstawie pomiaru elektronicznego (dokładność 0.01s).
Średnie ruchome:
– w latach 1920-1939 XX wieku następował stopniowy, z początku dynamiczny wzrost poziomu 100m, który uległ spowolnieniu w pierwszej połowie lat 30.
– w latach powojennych dopiero ok. 1950 roku uzyskano przedwojenny poziom tej konkurencji
– lata 50-70. to okres sukcesywnego wzrostu poziomu sprintu dla wszelkich wskaźników
– pod koniec lat 60. wspomniany wzrost jest wyraźnie słabszy
– druga połowa lat 70. i lata 80. charakteryzują się stabilizacją
– większość lat 90. to regres tej konkurencji (10.52 to wynik najlepszego Polaka w 1995 roku!)
– w latach 1997-2002 następuje znacząca poprawa, jednakże do roku 2010 spada średni ruchoma wyłącznie dla pierwszej trzydziestki (dla tzw. głębszych wyników)
– po niewielkim regresie połowy drugiej dekady XXI w. mam do czynienia z sukcesywną poprawą poziomu zarówno pierwszych dziesięciu jak i trzydziestu zawodników. Oba wskaźniki są najlepsze w historii dla pomiaru elektronicznego.
Wzrost poziomu sprintu w ostatnich latach potwierdzają najlepsze wyniki 10, 20 i 50 zawodnika.